/>

یک سال پیش ، این وبلاگ در مورد گسترش سیستم های تشخیص چهره ، و خطر آنها برای حفظ حریم خصوصی نوشت. از آن زمان ، سرعت بیشتری در حال افزایش است ، زیرا فناوری دقیق تر می شود و محصولات ارائه شده ارزان تر می شوند. به ویژه دولتها تشخیص چهره را راهی آسان برای بررسی و کنترل جمعیت خود می دانند. [بهعنوانمثالچین

در حال حاضر ، چین به کاربران تلفن همراه نیاز دارد تا هنگام ثبت سیم کارت های جدید ، اسکن های تشخیص چهره را ارائه دهند. چین همچنین دوربین هایی با دوربین های مدار بسته نصب شده را در جهان هدایت می کند ، بسیاری از آنها اکنون تشخیص چهره را به کار می گیرند. هشت از ده شهر برتر با بیشترین دوربین نظارت برای هر نفر در چین یافت می شود (لندن و آتلانتا دو کشور دیگر هستند). چونگ کینگ در رده اول قرار دارد و 2.58 میلیون دوربین نظارتی 15.35 میلیون نفر را در خود جای داده است. نی دیگری از باد توسط دفتر پلیس در شهر جنوبی گوانگژو چین تهیه شده است. این افراد می خواهند از تشخیص چهره استفاده كنند تا پیام های دوستان را واقعی ارزیابی كنند. اگر این رویکرد در چین رواج یابد ، می توان به رسمیت شناختن چهره به ساختار روابط اجتماعی پی برد. چین امیدوار است با شکل دادن به استانداردهای تشخیص چهره سازمان ملل ، رهبری خود را در این زمینه تثبیت کند. به جای محافظت از حریم خصوصی ، استاندارد همه چیز را آسانتر می کند تا نظارت را آسانتر کنیم.

این فقط چین نیست که این فناوری را به عنوان روشی مناسب برای نگه داشتن زبانه ها در اختیار مردم قرار می دهد. فرانسه می خواهد از تشخیص چهره به عنوان بخشی از یک سیستم هویت ملی استفاده کند. در شهر فرانسه لیون ، یک راننده صرفاً براساس سیستم تشخیص چهره مقصر شناخته شده است که می گوید صورت وی با تصویری که توسط یک دوربین مدار بسته در هنگام سرقت گرفته شده بود ، مطابقت دارد. در اسپانیا ، یک شرکت اتوبوس دارای یک پروژه آزمایشی است که به افراد اجازه می دهد با استفاده از چهره خود هزینه پرداخت کنند. هنگامی که سیستم فردی را به رسمیت می شناسد ، پول از حساب آنها کسر می شود. در اتحادیه اروپا نیز حرکت هایی برای گسترش استفاده از تشخیص چهره توسط پلیس انجام شده است ، به عنوان مثال امکان جستجو در پان اتحادیه اروپا برای مسابقات.

در سراسر جهان ، سایر کاربردهای تشخیص چهره در حال پیاده سازی یا در نظر گرفته می شوند. همانطور که اخیراً News News Online گزارش داده است ، در استرالیا دولت پیشنهاد کرده است از تشخیص چهره برای تأیید سن آنلاین برای وب سایتهای مستهجن و قمار توسط وب سایتهایی که استرالیایی ها بازدید می کنند ، استفاده کنند. نیروی پلیس نیوزلند سیستم تشخیص چهره "حالت هنری" را به وجود می آورد. امنیت داخلی می تواند در یک تغییر چشمگیر در سیاست داخلی آمریکا ، بررسی های تشخیص چهره را گسترش دهد تا همه شهروندان آمریکایی که از کشور وارد و خارج می شوند را شامل شود. در همین حال ، به نظر می رسد که ارتش آمریکا یک پایگاه داده با 7.4 میلیون هویت از جمله چهره ، عنبیه ، اثر انگشت و داده های DNA ایجاد کرده است. ایده این است که برای هر کسی که با ارتش ایالات متحده در خارج از کشور در تماس بوده است ، یک درام سنج بیومتریک ایجاد کنیم. و همانطور که نیویورک تایمز نشان داد ، از فیدهای دوربین مدار بسته عمومی و منابع کم هزینه محاسبات ابری می توان برای تشخیص چهره ارزان قیمت استفاده کرد. مشاغل و مقامات محلی و بین المللی در مورد تأثیر آن بر حریم خصوصی. در ایالات متحده ، سانفرانسیسکو ، اوکلند و پورتلند محدودیت های مختلفی در استفاده از سیستم های تشخیص چهره ایجاد کرده اند. آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا مقاله ای را منتشر کرد ، "فناوری شناخت چهره: ملاحظات حقوق اساسی در اجرای قانون". Wojciech Wiewiórowski ، رئیس مستقل حفاظت از داده های اتحادیه اروپا ، مقاله ای با عنوان "تشخیص چهره: راه حلی برای جستجوی یک مشکل؟" نوشت که در آن وی اظهار داشت که قانون حمایت از داده های منطقه ، GDPR ، از قبل تشخیص چهره را پوشش می دهد. به طور بالقوه ، استفاده از آن در اتحادیه اروپا ممکن است غیرقانونی باشد ، یا حداقل در مکانهای عمومی کپی شده باشد. به پرونده هایی که در دادگاه های اتحادیه اروپا ارائه می شود نیاز است که دقیقاً تأثیر GDPR چه تاثیری بر فناوریهای تشخیص چهره داشته باشند. ویویوروفسکی توضیح می دهد که چرا این تعداد موضوعات مهم درگیر هستند:

چهره یک فرد عنصری گرانبها و شکننده هویت و حس منحصر به فرد بودن او است. این به مرور زمان ظاهر خود را تغییر خواهد داد و او ممکن است آن را مبهم یا از نظر زیبایی آنرا تغییر دهد – این آزادی اساسی اوست. تبدیل چهره انسان به یک شیء دیگر برای اندازه گیری و طبقه بندی توسط فرآیندهای خودکار کنترل شده توسط شرکت ها و دولت های قدرتمند ، حق عزت انسان را لمس می کند – حتی بدون اینکه تهدید شود که از آن به عنوان ابزاری برای ظلم و ستم توسط یک کشور اقتدارگرا استفاده شود.

علاوه بر این ، تمایل دارد که بر فقیرترین و آسیب پذیرترین جامعه ، اقلیت های قومی ، مهاجران و کودکان مورد آزمایش قرار گیرد.

در حالی که با سایر اطلاعات در دسترس عموم و فنون داده های بزرگ همراه است ، بدیهی است که می تواند آزادی بیان و اجتماع فردی را تحت تأثیر قرار دهد. 19659009] ویویوروفسکی خاطرنشان می کند که این فقط یک موضوع فنی محدود نیست ، بلکه بخشی از بحث بسیار بزرگتر درباره حریم خصوصی در دنیای دیجیتال است:

ما باید نه تنها فن آوری را بر اساس شایستگی های خود ارزیابی کنیم بلکه جهت احتمالی اگر همچنان ادامه یابد و به طور گسترده تر مستقر شوید ، مرحله بعدی فشار برای اتخاذ اشکال دیگر عینیت بخشیدن به انسان ، راه رفتن ، احساسات ، امواج مغزی خواهد بود. اکنون زمان اتحادیه اروپا ، به عنوان بحث در مورد اخلاق هوش مصنوعی و لزوم تنظیم مقررات ، برای تعیین اینکه آیا فن آوری تشخیص چهره – اگر همیشه – در جامعه دموکراتیک مجاز باشد یا نه ، ممکن است. اگر جواب مثبت است ، فقط در این صورت سؤالاتی راجع به چگونگی و حمایت از مسئولیت ها و پاسخگویی در نظر گرفته می شود.

همانطور که این نظر روشن است ، ویویوروفسکی معتقد است که یک نتیجه احتمالی پرونده های دادگاه ممکن است این باشد که فناوری تشخیص چهره نخواهد بود. به هیچ وجه در اتحادیه اروپا مجاز است. اگرچه این نتیجه ای شدید خواهد بود ، اما به درستی تأکید بر قدرت عظیمی که چنین سیستم هایی در اختیار دارند ، و ضرر بالقوه ای که آنها می توانند وارد کنند ، می باشد. این واقعیت که آنها در برخی شرایط نیز می توانند مفید و سودمند باشند ، تأکید می کند که چقدر سخت است که به تعادل مناسب برسیم و چارچوب قانونی مناسب برای کنترل سیستمهای تشخیص چهره را پیدا کنیم.

تصویر برجسته توسط گمرک ایالات متحده و حفاظت از مرز.

درباره Glyn Moody

Glyn Moody یک روزنامه نگار آزاد است که در مورد حریم خصوصی ، نظارت ، حقوق دیجیتال ، متن باز ، حق چاپ ، حق چاپ ، حق ثبت اختراع و کلیه سیاست های مربوط به فناوری دیجیتال می نویسد و صحبت می کند. وی شروع به پوشش استفاده از مشاغل اینترنت در سال 1994 كرد و اولین ویژگی اصلی را در مورد لینوكس نوشت ، كه در اوت 1997 در Wired ظاهر شد. كتاب وی با نام "Rebel Code" اولین و تنها تاریخ كامل در مورد ظهور منبع آزاد است. ، در حالی که کار بعدی او ، "کد دیجیتال زندگی" ، به بررسی بیوانفورماتیک – تقاطع محاسبات با ژنتیک می پردازد.