/>
مارس زاکربرگ در ماه مه اعلام کرد: آینده خصوصی است ". اکنون گوگل در حال پیوستن به این موارد است:
حریم خصوصی در هر کاری که انجام می دهیم بر ما مهم است. بنابراین ، امروز ، ما در حال اعلام ابتکار جدید برای ایجاد مجموعه ای از استانداردهای باز برای افزایش اساسی در حفظ حریم خصوصی در وب هستیم. ما این را جعبه حریم خصوصی می نامیم.
به عنوان یک شعار ، این عالی به نظر می رسد. اما مانند فیسبوک ، واقعیت آنقدر سرخوش نیست. گوگل به درستی یکی از مشکلات اصلی وب مدرن را ذکر کرده است: ردیابی دقیق آنچه مردم بصورت آنلاین انجام می دهند. "توجیه" این نظارت این است که اجازه می دهد تبلیغات هدفمند شوند. همانطور که این وبلاگ متذکر شده است ، به منظور انجام هدفمندی خرد ، مقادیر عظیمی از اطلاعات شخصی جمع آوری شده است. این امر به طور قابل ملاحظه ای باعث شده است كه بسیاری از افراد – براساس برخی تخمین ها – حدود یك سوم از كل كاربران – از كلوك ها جلوگیری كنند تا از ادامه فعالیت های آنلاین خود جلوگیری كنند و بدین ترتیب زندگی آنها توسط سایت ها و تبلیغ كنندگان ایجاد شود.
Google می گوید "مقیاس بزرگ مسدود کردن کوکی ها با تشویق تکنیک های مات مانند اثر انگشت ، حریم خصوصی افراد را تضعیف می کند. »چاپ اثر انگشت – ایجاد پروفایل منحصر به فرد از رایانه ، نرم افزار ، افزونه ها ، اندازه صفحه و فونت های شما – مطمئناً مسئله ای برای حفظ حریم خصوصی است. اما این مورد قابل حل است ، زیرا Mozilla قبلاً با مرورگر Firefox خود انجام می دهد. Google دلیل دیگری ارائه می دهد که چرا مردم نباید کوکی ها را مسدود کنند:
مسدود کردن کوکی ها بدون راه دیگری برای ارائه تبلیغات مربوطه ، میزان اصلی تأمین اعتبار ناشران را کاهش می دهد ، که آینده وب پر جنب و جوش را به خطر می اندازد. بسیاری از ناشران توانسته اند به سرمایه گذاری در مطالب آزادانه در دسترس بپردازند زیرا می توانند با اطمینان خاطر داشته باشند که تبلیغات آنها هزینه های آنها را تأمین می کند. اگر این بودجه کاهش یابد ، ما نگران این هستیم که محتوای بسیار کمتری برای همه شاهد خواهیم بود. مطالعات اخیر نشان داده است که وقتی تبلیغات با حذف کوکی ها کمتر مورد توجه قرار می گیرند ، بودجه ناشران به طور متوسط 52٪ کاهش می یابد
ارزش این استدلال را دارد ، زیرا اغلب برای توجیه نظارت پنهان بر فعالیت وب همه استفاده می شود. رقم 52٪ محصولات وبلاگ گوگل را در بر می گیرد: "ترافیکی که هیچ کوکی در آن وجود نداشت ، به طور متوسط 52٪ درآمد ناشر را نسبت به ترافیکی که یک کوکی در آن وجود داشت ، به دست آورد." اما معنی این چیست؟ هیچ جزئیاتی توسط گوگل ارائه نشده است ، اما احتمالاً به این معنی است که اگر ارجاع با کوکی در معرض خطر حفظ حریم خصوصی نباشد ، تبلیغ کنندگان مبلغ کمتری پرداخت می کنند. بنابراین این طور نیست که افرادی که کوکی ها را مسدود کرده اند ، به طور فعال باعث می شوند ناشران از دست بدهند ، بلکه تبلیغ کنندگان در آنچه که از طریق اطلاعات شخصی خواسته اند ، غیر منطقی بوده اند.
ممکن است این تقصیر باشد که ناشران از ایستادگی در برابر تبلیغ کنندگان امتناع می ورزند. . اخبار خبری حریم خصوصی آنلاین اوایل سال جاری گزارش داد که نیویورک تایمز استفاده از هدفمندی رفتاری را در صفحات طراحی شده برای بازار اروپا متوقف کرده است ، زیرا این نگرانی وجود دارد که ممکن است تحت تولید ناخالص داخلی غیرقانونی باشد – پرونده های دادگاه در حال حاضر در اتحادیه اروپا در حال آزمایش این موضوع هستند. حتی اگر این اطلاعات مبتنی بر کوکی را به تبلیغ کنندگان ارائه نمی داد ، اما از اهداف متنی و جغرافیایی استفاده می کرد ، درآمد تبلیغاتی روزنامه کاهش نمی یافت. این تنها یک نقطه داده واحد است ، اما یک نکته بسیار حائز اهمیت است.
همانطور که در این پست تأکید می شود ، مشکل واقعی هدف گیری خرد است. این امر باعث می شود که "راه حل" Google برای سوء استفاده از این رویکرد تا حد زیادی بی ربط باشد. غول اینترنت می خواهد آنچه را آن را جعبه حریم خصوصی می نامد ، ایجاد کند: "
یک محیط امن برای شخصی سازی که همچنین از حریم شخصی کاربران محافظت می کند. برخی از ایده ها رویکردهای جدیدی را برای اطمینان از اهمیت بودن تبلیغات برای کاربران فراهم می آورند ، اما داده های کاربر به اشتراک گذاشته شده با وب سایت ها و تبلیغ کنندگان با جمع آوری اطلاعات کاربر ناشناس و صرفه جویی در اطلاعات بیشتر کاربر فقط روی دستگاه ، به حداقل می رسند. هدف ما ایجاد مجموعه ای از استانداردها است که مطابق با انتظارات کاربران از حریم خصوصی باشد.
بدون شک در اینجا ایده های جالبی وجود دارد. به عنوان مثال ، استفاده از حریم خصوصی دیفرانسیل برای ارائه تبلیغات به گروههای بزرگی از افراد مشابه ، بدون اینکه اجازه دهید داده های مشخص شده جداگانه ، هرگز مرورگر را ترک کنند. همچنین شایان ذکر است یادگیری فدرال است که امکان یادگیری ماشین مشترک را بدون داده های تمرکز متمرکز فراهم می کند. اما هر دو رویکرد ، هرچند هوشمندانه ، نکته اصلی را از دست نمی دهند. مردم مایل نیستند که کمتر ردیابی شوند ، آنها می خواهند به هیچ وجه ردیابی نکنند . و این فقط به این دلیل نیست که آنها سعی در حفظ حریم خصوصی خود دارند: آنها همچنین می خواهند از خطر دستکاری چنین تبلیغات جلوگیری کنند.
یک پست عالی در وبلاگ Freedom to Tinker در مورد برنامه های گوگل اشاره کرد که این شرکت به سادگی نمی تواند حریم شخصی را ایجاد کند. "برتری" بدون از بین بردن مدل اصلی کسب و کار خود ، که مبتنی بر ردیابی آنچه مردم انجام می دهند ، و فروش آن اطلاعات به تبلیغ کنندگان است. اگر این امر به حفظ حریم شخصی اهمیت دهد ، Google احتمالاً از کار خود خارج خواهد شد. با این حال ، می داند که مردم اهمیت اصلی حفظ حریم خصوصی در دنیای آنلاین را درک می کنند. باید دید که به این نیاز پاسخ می دهد. آنچه پیشنهاد می کند ، سازش ناخوشایند است که می کوشد کاربران خود را تا حدی محافظت کند ، ضمن اینکه تبلیغ کنندگان خود را نیز خوشحال می کند. اما مانند اکثر سازش ها ، هیچ یک از گروه ها را برآورده نمی کنند.
جعبه حریم خصوصی Google فقط پیشنهادی است که این شرکت انتظار دارد چندین سال طول بكشد ، با فرض اینكه تحقق یابد. در این مدت ، حریم خصوصی افراد همچنان در معرض خطر خواهد بود. این قابل قبول نیست در حال حاضر مردم به حفاظت مناسب از داده ها نیاز دارند ، نه به شکلی خطرناک در آینده. تنها راه حل این است که تبلیغات ریز هدفمند به نفع تبلیغات متنی حذف نشوند. در گذشته برای رسانه های دیگر مانند تلویزیون ، رادیو و چاپ کار می کرد ، هنوز هم برای آنها امروز کار می کند و برای دنیای آنلاین کاملاً خوب کار خواهد کرد. "راه حل" جعبه حریم خصوصی Google بیشتر شبیه به Sand Sand of Gears است: فقط مانع پیشرفت واقعی می شود و نباید از آن چشم پوشی کرد.
تصویر برجسته توسط Herzi Pinki.
درباره Glyn Moody
Glyn Moody یک روزنامه نگار آزاد است. کسی که درباره حریم خصوصی ، نظارت ، حقوق دیجیتال ، متن باز ، حق چاپ ، حق ثبت اختراعات و موضوعات کلی سیاست مربوط به فناوری دیجیتال می نویسد و صحبت می کند. وی شروع به پوشش استفاده از مشاغل اینترنت در سال 1994 كرد و اولین ویژگی اصلی را در مورد لینوكس نوشت ، كه در اوت 1997 در Wired ظاهر شد. كتاب وی با نام "Rebel Code" اولین و تنها تاریخ كامل در مورد ظهور منبع آزاد است. ، در حالی که کار بعدی او ، "کد دیجیتال زندگی" ، به بررسی بیوانفورماتیک – تقاطع محاسبات با ژنتیک می پردازد.
