هفته گذشته مردم افغانستان برای انتخاب رئیس جمهور جدید در زمان بسیار خوبی به رأی گیری رفتند. عدم اطمینان برای کشورشان. خشونت در حال افزایش است ، رئیس جمهور ترامپ مذاکرات صلح با طالبان را لغو کرد ، و اختلافات پس از انتخابات می تواند افغانستان را به عمیق تر در بحران فرو برد.

نگرانی هایی وجود دارد که ، اگر ایالات متحده صلح مناسب با طالبان را برقرار نکند و بدون آن عقب نشینی کند. توافق ، این کشور می تواند به جنگ داخلی هرج و مرج دهه 1990 بازگردد.

یک مطالعه اخیر توسط RAND هشدار داد "یک جنگ داخلی گسترده تر" پس از خروج آمریکا ، در حالی که نامه ای از 9 سفیر سابق ایالات متحده چشم انداز " بازگشت به کل جنگ داخلی که افغانستان را به همان سختی با جنگ با روسها خراب کرده است. "

اشتباه نکنید: تجزیه کشور یک واقعیت است. و قدرتهای خارجی ممکن است بار دیگر طرف های مختلف را در یک جنگ داخلی پشت سر بگذارند ، همانطور که در دهه 1990 انجام داد. اما صورت فلکی نیروها این بار بسیار متفاوت به نظر می رسد.

واقعیت معکوس

در جنگ داخلی افغانستان از سال 1992-1996 ، طالبان با حمایت پاکستان ، عربستان سعودی و امارات ، علیه ائتلاف شمالی ، ائتلافی از گروههای عمدتا غیر پشتون مورد حمایت ایران ، هند ، روسیه و ایالات متحده قرار گرفت.

به سرعت به سال 2019 منتظر باشید و اوضاع به طرز چشمگیری تغییر کرده است. ایران اکنون از طالبان پشتیبانی می کند ، اگرچه با مخالفان خود در دولت افغانستان نیز رابطه ای برقرار می کند. طبق گزارش ها ، روسیه نیز از شورشیان اسلحه و بودجه می کند و حداقل روابط دیپلماتیک محکم دارد.

اما مسکو ، مانند تهران ، هر دو طرف درگیری را بازی می کند و از دولت افغانستان حمایت می کند. همین مسئله را می توان در مورد چین نیز گفت ، كه در سالهای اخیر پیوندهای دیپلماتیک نزدیكتری با طالبان داشته و در عین حال با كابل نیز درگیر بوده است.

ازبكستان كه زمانی میزبان فعالیتهای اتحاد شمالی تحت حمایت سیا برای مقابله با طالبان بود و تسهیل تهیه ناتو را فراهم كرد. مسیری که پاکستان چندین سال پیش دسترسی را از آن منع کرد – اکنون روابط عمیقی با جنبش دارد ، حتی یک دفتر طالبان را میزبانی می کند.

هند با این گروه که با پاکستان در ارتباط است خصمانه است. اما درخواستهایی وجود دارد که دهلی با توجه به قدرت رو به رشد این کشور ، رویکردی عملگراانه تر انجام دهد و مذاکرات صلح را با این گروه درگیر کند. طبق گزارش ها ، آژانس اطلاعاتی هند ، RAW ، یک كانون پشتی گشوده است.

تصویری روشن در حال ظهور است: كشورهایی كه زمانی مخالف طالبان بودند ، اكنون از آن حمایت می كنند (یا حداقل روابط دیپلماتیک نزدیكتری دارند). و برعکس ، کشورهایی که در دهه 1990 از این گروه حمایت کردند ، اکنون با آن مخالف هستند.

یک تئاتر جدید

عربستان و امارات متحده عربی دو تنها سه دولت بودند که رژیم طالبان را به رسمیت شناختند. این قدرت در سال 1996 به قدرت انجامید. اما هر دو کشور روابط خود را پس از 11 سپتامبر قطع كردند و وزن خود را پشت سر جنگ آمریكا با تروریسم انداختند ، با اینكه امارات امارات متحده عربی در جنگ افغانستان مشاركت كرد. و ممکن است ، همانطور که در کتاب اتصالات پان اسلامی گزارش شده است ، مقداری بودجه دولتی نیز تأمین کرده است.

اما همچنین سعی کرده است که طالبان را بی اعتبار سازد ، و کنفرانس علما را در سال 2018 ترتیب داد. علیه این گروه و تفویض "جهاد" آن. عربستان سعودی همچنین با دولت اشرف غنی در کابل ارتباط نزدیک تری برقرار کرده است.

عربستان سعودی پیش از 11 سپتامبر به دلیل امتناع از تسلیم اسامه بن لادن ، علیه طالبان رو به رو بود. اما آنتی بادی آن از آن زمان تنها افزایش یافته است ، عمدتاً به دلیل روابط نزدیک این گروه با ایران و قطر ، مخالفان اصلی ریاض.

ایران نه تنها به طالبان نزدیکتر شده است ، گویا میزبان اردوگاه های آموزشی و مسلح کردن مبارزان ، بلکه بودجه آن را نیز تأمین کرده است. پروژه های آموزشی و مذهبی در افغانستان در حالی که به عنوان شریک تجاری اصلی خود ظاهر می شود.

ریاض کوشیده است با پروژه های توسعه ای خود ، با نفوذ ایران مقابله کند ، ضمن اینکه گفته می شود که از حزب حزب اسلامی گلبدین الدین حکمتیار حمایت می کند. همچنین تلاش شده است تا طالبان را برای فریب جناح های خصمانه با ایران جدا کند.

عربستان سعودی نیز مشتاق است علیه نفوذ قطر در افغانستان عقب نشینی کند ، که این به لطف حضور دفتر سیاسی طالبان در دوحه ، جایی که بیشتر آنها افزایش یافته است ، افزایش یافته است. مذاکرات این گروه با ایالات متحده انجام شده است.

وقتی طالبان چندین سال پیش تصمیم به افتتاح دفتر خود را گرفت ، کشورهای حوزه خلیج فارس برای میزبانی آن با هم رقابت کردند. اما عربستان سعودی و امارات متحده عربی خواستار این شدند که طالبان ابتدا از القاعده خودداری کنند. از آن زمان هم ریاض و هم ابوظبی از رئیس جمهور ترامپ خواستند كه دفتر طالبان را تعطیل كند و حضور خود در دوحه را به عنوان یكی از دلایل محاصره آنها از قطر در این كشور ذکر كرد.

2017. آنها همچنین سعی کرده اند بدون موفقیت زیادی میزبان مذاکرات صلح باشند.

مزیت ایران؟

بنابراین ، به نظر می رسد که عربستان سعودی نبرد را برای افغانستان از دست می دهد. اما این کشور یک اولویت استراتژیک برای پادشاهی نیست ، که به مراتب بیشتر درگیر تحولات در همسایگی نزدیک آن ، در یمن ، سوریه و عراق است.

برعکس ، ایران عمیقاً به افغانستان اهمیت می دهد. این دو کشور با همسایگان هستند و مرز مشترک وسیعی دارند ، قاچاق مواد مخدر در مقیاس بزرگ که باعث همه گیری هروئین هولناک داخلی شده است را قادر می سازد. همچنین میلیون ها پناهنده افغان در ایران وجود دارد.

به آن افزود ، دولت اسلامی (داعش) شعبه ای در افغانستان دارد. اگرچه پایگاه آن جایی در نزدیکی مرز ایران نیست ، تهران مدتهاست که نگران این است که افزایش بی ثباتی ممکن است به این گروه اجازه دهد منافع خود را گسترش داده و تهدید کند.

همانطور که نوشته شد ، افغانستان همان اهمیت را برای ایران دارد که یمن برای عربستان سعودی دارد. . و درست همانطور که ایران با استفاده از حداقل منابع ریاض در یمن را خون ریزی کرد ، سعودی می توانست از طریق افغانستان همین کار را با ایران انجام دهد.

اما به چالش کشیدن با طالبان کار آسانی نیست. این گروه از گذشته در دهه 1990 وقتی که در جنگ داخلی پیروز شد ، پیشرفته تر است. همچنین از پشتیبانی خارجی بسیار بیشتری برخوردار است. علاوه بر این ، مخالفت ضد طالبان تقسیم شده است.

و ایالات متحده ، که تاکنون بخش عمده ای از بودجه و تسلیحات را برای مقابله با شورشیان فراهم کرده است ، مشتاق است تا از افغانستان جدا شود. دشوار است تصور کنید واشنگتن درگیر یک جنگ پروکسی شود.

به جای اینکه در تلاش برای ترقی قدرت گروهی باشد که در یک درگیری 20 ساله وحشتناک علیه قدرتمندترین کشور جهان ، عربستان سعودی پیروز شده است. ممکن است ضررهای خود را کاهش دهد و سعی کند با طالبان عمل عملی انجام دهد.

با توجه به نفوذ مذهبی این پادشاهی در جهان اسلام و مشارکت با پاکستان ، حامی طولانی مدت طالبان ، این تأثیرات را با جنبش حفظ می کند. احتمالاً ریاض از همکاری با طالبان سود بیشتری نسبت به آنها دارد.

اما رقابت منطقه ای به تب و تاب می رسد ، با این که ایران مقصر حمله اخیر به تأسیسات نفتی عربستان است و مقصر تصمیم گیری منطقی ممکن است در کنار هم باشد. جنگ پروکسی آینده در کشوری که دیگر نیازی به جنگ ندارد.

سلب مسئولیت: نظرات بیان شده توسط نویسندگان لزوماً بیانگر عقاید ، دیدگاه ها و سیاست های تحریریه TRT World نیست.

ما از ما استقبال می کنیم. همه موارد و ارسالی ها به نظرات جهانی TRT – لطفاً آنها را از طریق ایمیل ، به [email protected] ارسال کنید