پاسخ: بنزن

یک تاریخ طولانی در بشریت وجود دارد که از یک ترکیب برای چیزی فقط برای کشف ، اغلب اوقات سال ها پس از واقعیت استفاده می کند. این ترکیب برای ما چندان سالم نیست که بتوانیم از بدن خود استفاده کنیم ، یا سوزانده شویم ، یا از بدن خود استفاده کنیم. تاریخچه تولید قهوه نیز از این قاعده مستثنی نیست زیرا اولین فرایند استافیله کردن تجاری به بنزن متکی است. بله ، که بنزن ، هیدروکربن مشتق شده از نفت خام بسیار سرطان زا که یک ماده اولیه پیشرو در بنزین ، فوم استایرن و تولید نایلون است ، تولید کرد.

اولین فرایند استافیله زدایی قهوه در جهان با دوام تجاری. این فرایند ، معروف به فرآیند Roselius ، شامل بخارپز کردن دانه های قهوه سبز با آب اسیدی شده و سپس شستن آنها با یک محلول بنزن برای حذف کافئین از لوبیا قبل از فرآیند بو دادن بود. نگراني در مورد استفاده از بنزن در فرايند سرانجام منجر به يك مرحله سازي و جايگزيني آن در مرحله بعد با اتیل استات (كمبود سمیت و در نتیجه حلال آلی حاصل از میوه) و دیكلرومتان شد.

اگرچه برای خواننده مدرن كاملاً عجیب به نظر می رسد. هر کس دانه های قهوه خود را در آنچه اکنون به عنوان یک افزودنی بنزینی استفاده می شود و به سختی در جاهای دیگر خارج از کاربردهای صنعتی استفاده می شود ، بشویید ، بنزن زندگی مختصری اما پر زرق و برق را در بخش هایی از قرن 15 تا اوایل قرن بیستم داشت. مردم غافل بودند که این ماده سرطان زا است و بوی بسیار شیرینی دارد. به این ترتیب ، از آن در طیف گسترده ای از روشهای غیر صنعتی مانند زیرپوشش مردانه ، عطرها و سایر کاربردهای کاملاً بد برای بدن استفاده شده است.