/>

دو موضوع دوباره و دوباره در این وبلاگ جمع می شود: تشخیص چهره و توالی DNA. هر دو فن آوری به خودی خود قدرتمند هستند و به طور پیوسته تهدیدهای بیشتری برای حریم خصوصی می شوند. پس وقتی کنار هم قرار بگیرند چه می شود؟ یک داستان در نیویورک تایمز به این معنی است که ما نباید حدس بزنیم ، زیرا چین قبلاً این کار را انجام می دهد:

دانشمندان چینی در تلاشند راهی برای استفاده از نمونه DNA برای ایجاد تصویری از چهره یک فرد پیدا کنند. این فناوری که در ایالات متحده و جاهای دیگر نیز توسعه یافته است ، در مراحل اولیه توسعه است و می تواند تصاویر خشن و کافی را تولید کند که فقط برای محدود کردن مانیتور یا شاید از بین بردن مظنونان به اندازه کافی خوب باشد. اما با توجه به سرکوب در سین کیانگ ، کارشناسان اخلاق در علم نگران هستند که چین ابزاری را بسازد که می تواند برای توجیه و تشدید پروفایل نژادی و سایر تبعیض های دولتی علیه اویغورها استفاده شود.

در طولانی مدت ، کارشناسان می گویند ، حتی ممکن است ممکن است برای دولت کمونیست تصاویر تولید شده از یک نمونه DNA به سیستم های نظارت جمعی و تشخیص چهره ای که در حال ساخت است ، ببخشد ، و با بهبود توانایی خود در ردیابی مخالفان و معترضین و همچنین مجرمان ، جامعه را محکم تر کند.

به نظر می رسد چین اولین دولتی است که قصد دارد این ترکیب از تشخیص چهره و DNA را به ابزاری عملی برای کنترل جمعیت خود تبدیل کند ، دانشمندان غرب سالهاست که روی این روش کار می کنند. به عنوان مثال ، تحقیقات از سال 2014 بررسی کردند که چگونه مجموعه ای از 20 ژن ویژگی های صورت را تحت تأثیر قرار داده است. این امر باعث می شود که ظاهر ناخوشایند صورت از برخی نشانگرهای ژنتیکی حاصل شود.

زمینه استفاده از DNA برای پیش بینی ویژگی های جسمی به حدی توسعه یافته است که دارای یک نام است: اکنون به آن DNA فنوتیپی گفته می شود. فنوتیپ تجلی فیزیکی ژنوتیپ ، دنباله DNA خاص است. در آوریل 2018 ، سایتی راه اندازی شد که به هر کسی امکان می دهد داده DNA را از مناطق ویژه ژنوم انسانی به سیستم HIrisPlex-S وصل کند که توسط محققان ساخته شده است. بر اساس DNA وارد شده ، این امکان پیش بینی فوری را برای رنگ چشم ، مو و پوست فراهم می کند. اینها تخمین های دقیقی ندارند ، اما این احتمال را دارند که یک توالی DNA مشخصه های جسمی خاصی را نشان می دهد ، به عنوان مثال چشم های آبی یا قهوه ای و رنگ موی احتمالی. مشهور به خاطر کارهای خود در زمینه تعیین توالی ژنوم انسانی از دو دهه پیش. تیم وی "توالی کل ژنوم" را انجام داد ، که همانطور که از نام آن پیداست شامل به دست آوردن تقریباً همه نامه های شیمیایی در دنباله DNA شخص است. در کارهای ونتر 2017 ، DNA 1061 نفر توالی شد و ویژگیهای بدنی آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سپس این تیم برای تهیه مدلی که سعی در پیش بینی صفات جسمی با توجه به توالی DNA دارد از آمارها استفاده کردند. مقاله ای که به زودی منتشر شد ، با انتقاد از این مطالعه به دلایل فنی: "نتایج نویسندگان قابل توجه نیست". نویسنده ، Yaniv Erlich ، همچنین نوشت:

برای کار در دنیای واقعی ، یک حریف با استفاده از تکنیک Venter باید پایگاه داده ای در مقیاس جمعیت ایجاد کند که شامل قد ، مورفولوژی چهره ، امضاهای صوتی دیجیتال و داده های جمعیتی هر فردی باشد.

این دقیقاً همان کاری است که دولت چین در سین کیانگ با جمعیت ترک زبان اویغور انجام داده است. این احتمالاً چیزی است که سایر دولتها به آن آرزو می کنند ، به همین دلیل آنها نیز علاقه مند به ایجاد بانکهای اطلاعاتی جامع پزشکی هستند ، که شامل بسیاری از اطلاعات مورد نیاز آنها می باشد. با این حال ، یک جایگزین جالب وجود دارد که به تازگی ظاهر شده است ، و دولت ها می توانند اکنون حتی بدون پایگاه داده های گسترده بیومتریک موجود در اختیار آنها ، مستقر شوند. همانطور که در مقاله اخیر در ارتباطات طبیعت توضیح داده شده است:

برخلاف فنوتیپ DNA ، پیش بینی ویژگی های صورت از DNA نیست ، بلکه در عوض پیش بینی جنبه های DNA از شکل سه بعدی صورت با استفاده از طبقه بندی کننده های صورت به DNA است. از این رو ، تمام اطلاعات از تصاویر صورت 3D موجود در یک بانک اطلاعاتی تخمین زده می شود.

یعنی ، به جای تلاش برای پیش بینی ظاهر کسی از DNA آنها ، محققان برعکس عمل کردند: آنها سعی کردند تا مشخص کنند که مجموعه خاصی از توالی های DNA چیست؟ احتمالاً فرد بر اساس ظاهر خود داشته باشد. در نگاه اول ، این ممکن است یک رویکرد مفید به نظر نرسد. اگر DNA در محل جرم یافت شده است ، مأموران می خواهند بدانند فرد مسئول چگونه به نظر می رسد. اما قدرت این رویکرد این است که به افراد مظنون اجازه می دهد با استفاده از یک آزمایش عینی از بین بروند. دانشمندان نرم افزاری را تولید کرده اند که یک چهره را اندازه گیری می کند و سپس آن را با DNA نمونه مقایسه می کند – برای مثال ، که در یک صحنه جنایتی یافت می شود. اگر صورت با DNA ناسازگار باشد ، آن مشکوک بعید نیست که یک مسابقه ممکن باشد. این ممکن است به اندازه شروع از DNA و تولید چهره خوب نباشد ، اما برای نیروهای پلیس با گروهی از مظنونین ممکن است با باریک کردن این زمینه بدون نیاز به سؤال گسترده ، در زمان تحقیقات آنها را با ارزش انجام دهد.

قدرت بالقوه قادر به گرفتن DNA موجود در یک سایت یا یک جسم و ایجاد شخصیت جسمی شخصی که از آن بدست می آید به گونه ای است که بدون شک دولت های سراسر جهان تحقیقات در این زمینه را تشویق می کنند. در ابتدا ، این احتمالاً برای پلیس و سرویس های اطلاعاتی خواهد بود. اما ترس این است که ممکن است برای ردیابی شهروندان بی گناه به طور عام مستقر شود. همانطور که داستان اخیر نیویورک تایمز نشان می دهد ، چین در حال حاضر فعالانه آن رویکرد را دنبال می کند ، بدون توجه به عمده مسائل مربوط به حریم خصوصی که مطرح می کند.

تصویر برجسته توسط سی ان ان.

درباره گلین مودی

گلین مودی روزنامه نگار آزاد درباره حریم خصوصی ، نظارت ، حقوق دیجیتال ، متن باز ، حق چاپ ، حق ثبت اختراعات و موضوعات کلی سیاست مربوط به فناوری دیجیتال می نویسد و صحبت می کند. وی شروع به پوشش استفاده از مشاغل اینترنت در سال 1994 كرد و اولین ویژگی اصلی را در مورد لینوكس نوشت ، كه در اوت 1997 در Wired ظاهر شد. كتاب وی با نام "Rebel Code" اولین و تنها تاریخ كامل درباره ظهور منبع آزاد است. ، در حالی که کار بعدی او ، "کد دیجیتال زندگی" ، به بررسی بیوانفورماتیک – تقاطع محاسبات با ژنتیک می پردازد.