/>

سال گذشته ، اخبار خبری حریم خصوصی آنلاین در مورد قانون مهم EPrivacy اتحادیه اروپا نوشت. همانطور که اشاره شد ، به دلیل لابی گری گسترده علیه قانون جدید ، که به منظور تنظیم نحوه جمع آوری و استفاده از ابرداده و محدود کردن نحوه ردیابی افراد بصورت آنلاین ، به عنوان مثال با استفاده از کوکی ، روند قانونی اتحادیه اروپا را کند می کند. یک سال پیش ، قبلاً علائم هشدار دهنده ای وجود داشت مبنی بر اینکه یکی از مهمترین مقررات مورد تهدید قرار گرفته است. در ماده 10 متن اصلی به شرح زیر آمده است:

نرم افزاری که در بازار اجازه می دهد ارتباطات الکترونیکی از جمله بازیابی و ارائه اطلاعات در اینترنت را فراهم کند ، گزینه ای را برای جلوگیری از ذخیره اشخاص ثالث در مورد تجهیزات ترمینال یک دستگاه ارائه می دهد. کاربر نهایی یا اطلاعات پردازشی که قبلاً در آن تجهیزات ذخیره شده است.

این بخش اساسی در پیشنهاد ePrivacy است و به مردم این حق را می دهد که کاملاً از ردیابی کوکی ها امتناع ورزند. با این حال ، در سال 2018 ، مسئولیت ریاست اتحادیه اروپا در زمان نظارت بر قانون ePrivacy ، که توسط دولت اتریش برگزار شد ، نوشت: "ریاست جمهوری می خواهد با نمایندگان در مورد پیشنهاد حذف هنر بحث و گفتگو کند. 10 و آئین نامه های مربوطه. "آخرین پیش نویس آیین نامه ePrivacy نشان می دهد که ماده 10 از متن پیشنهادی واقعاً حذف شده است. این تغییر حاکی از تضعیف شدید قانون جدید ، نتیجه لابی گری گسترده توسط شرکت های اینترنتی آمریکایی و ناشران اتحادیه اروپا است. مورد دوم موفقیت آمیز بوده است ، زیرا در ضمن حذف آن ، پیش نویس متن علاوه بر این مهم را نیز شامل می شود ، که ابتدا توسط سایت حقوق دیجیتال آلمانی Netzpolitik به آن اشاره شده است.

در تلاوت 21 ، متن اصلی موقعیت های محدودی را بیان می کند که در آن کوکی ها بدون رضایت کاربر قابل استفاده هستند. این موارد برای مواردی مانند مجوز ذخیره اطلاعات بود که "به شدت لازم و متناسب با هدف قانونی امکان استفاده از یک سرویس خاص درخواست شده توسط کاربران نهایی است." همچنین شامل استفاده از کوکی ها برای مدت زمان یک جلسه واحد بود. پیگیری ورودی هنگام پر کردن فرم یا اندازه گیری میزان ترافیک وب. اینها موارد استثنایی بسیار محدود به دلایل صرفاً فنی است. با این حال ، آخرین نسخه متن اکنون شامل یک استثناء بسیار متفاوت دیگر است:

در بعضی موارد استفاده از قابلیت های پردازش و ذخیره سازی تجهیزات ترمینال و جمع آوری اطلاعات از تجهیزات ترمینال کاربران نهایی نیز ممکن است برای تهیه خدمات جامعه اطلاعاتی ، درخواست شده توسط کاربر نهایی ، مانند خدمات ارائه شده برای پاسداری از آزادی بیان و اطلاعات از جمله برای اهداف روزنامه نگاری ، مانند روزنامه آنلاین یا سایر نشریات مطبوعاتی … که کاملاً یا عمدتاً توسط تبلیغات تأمین می شود ، به شرطی که علاوه بر این ، ، به کاربر نهایی اطلاعات واضح ، دقیق و کاربر پسند در مورد اهداف کوکی ها یا تکنیک های مشابه ارائه شده است و چنین استفاده ای را پذیرفته است. "

صنعت اخبار ظاهراً ریاست جمهوری را که اکنون فنلاند در اختیار دارد ، ترغیب کرد که آنلاین باشد. انتشاراتی که توسط تبلیغات پشتیبانی می شوند ، باید اجازه استفاده از کوکی ها را برای اهداف تجاری و همچنین فنی ، در قانون مندرج داشته باشند. اگر ماده 10 حذف شود ، هیچگونه تعهدی به کاربران اجازه نمی دهد که از پذیرش آن کوکی ها امتناع ورزند. در نتیجه ، پیش نویس فعلی مقررات مربوط به ePrivacy به صنعت نشر خبر امتیاز ویژه حقوقی می دهد تا سعی کند کاربران را مجبور به ردیابی با استفاده از کوکی ها کند.

صنعت سالها است که در مورد این "حق" استدلال می کند. در سال 2017 ، یک پست وبلاگ در سایت تبلیغات تبلیغات تعاملی (IAB) اروپا نوشت: "در طول میزگرد [held at the European Parliament in June 2017] ، ناشران دوباره بر اهمیت محوری تبلیغات نسبت به توانایی خود در ایجاد محتوا تأکید کردند." آنها همچنین ادعا كردند: "در صورت علاقه. تبلیغات مبتنی بر یا عملاً غیرممکن می شود یا از نظر قانونی ممنوع است ، مارک های جهانی سرمایه گذاری روی محصولات تبلیغاتی فرومایه نمی کنند. در عوض ، آنها یورو تبلیغاتی خود را در جای دیگر – یا به رسانه های دیگر یا قاره های دیگر »می گیرند."

این یک تهدید پوچ است ، زیرا "سایر رسانه ها" مانند تلویزیون ، رادیو و چاپ همه از تبلیغات مبتنی بر زمینه استفاده می کنند و نه "علاقه. تبلیغات مبتنی بر "" ، و با این حال آنها هنوز هم می توانند سود سالم کسب کنند. تبلیغات مبتنی بر متن برای یک قرن برای آنها کار کرده است ، اثبات می کند که تبلیغات هدفمند ضروری نیست. به همین ترتیب ، شرکت هایی که مایل به دستیابی به 500 میلیون شهروند اتحادیه اروپا نیستند ، نمی توانند با تبلیغات در آمریکا یا استرالیا این کار را انجام دهند ، و بنابراین یورو بازاریابی خود را به همان شکلی که وبلاگ IAB ادعا می کند به "قاره های دیگر" نخواهد برد.

"تبلیغات مبتنی بر علاقه". فقط یک حسن تعبیر برای تبلیغات مبتنی بر نظارت است که با قرار دادن تعداد زیادی کوکی در سایتهای اطراف اینترنت ، و تثبیت اطلاعات از آنها برای ایجاد یک پروفایل کاربر دقیق ، هر حرکت کاربر را به صورت آنلاین ردیابی می کند. این چیزی است که ناشران دیجیتال و سایرین سالهاست که از آن استفاده می کنند ، اکثراً به دلیل امکان و ارزان بودن ، و به دلیل اینکه مردم از این امر آگاه نبودند. اکنون که مردم نسبت به این مدل تجاری خصمانه از خواب بیدار می شوند ، مقاومت در برابر دادن مقدار زیادی از داده های بسیار شخصی در حال افزایش است. همانطور که این وبلاگ هفته گذشته خاطرنشان کرد ، شرکتهای بزرگ اینترنتی این موضوع را به رسمیت می شناسند و در نظر دارند ممنوعیت تبلیغات "مبتنی بر منافع" کوچک را حداقل برای اهداف سیاسی ممنوع کنند. Google قبلاً این کار را کرده است. احتمالاً این شروع کار تازه ای خواهد بود زیرا سیاستمداران از نارضایتی روزافزون مردم از این رویکرد و فواید حمایت از موضع گیری در برابر آنها بیدار می شوند.

شایان ذکر است که این صنعت معافیت ویژه ای از مقررات ePrivacy – ناشران اروپایی – دقیقاً همان کسی است که "مالیات پیوند" مسخره را که توسط اوضاع وحشتناک حق چاپ در اتحادیه اروپا در اوایل سال جاری وارد شده بود ، به دست آورد و به دست آورد. این شواهد دیگری است که نشان می دهد صنعت چاپ و نشر اتحادیه اروپا مصمم است از قدرت لابی گری قابل توجهی برای کمک به پیشبرد قوانین بد برای منافع خودخواهانه خود استفاده کند و فارغ از ضرری که به جهان آنلاین و حریم خصوصی مردم وارد می کند.

با توجه به چقدر بد پیش نویس متن تبدیل شده است ، شاید جای شگفتی نباشد که کمیته اصلی اتحادیه اروپا آن را رد کرده است. این بدان معناست که یا تمام ابتکار عمل کنار گذاشته می شود – که این می تواند خبر بدی باشد – یا اینکه یک متن جدید باید ترسیم شود. در مورد دوم ، بسیار حیاتی است که از ناشران هیچ حق خاصی برای استفاده از کوکی های ردیابی برخوردار نباشند ، و این آیین نامه کاری را انجام می دهد که باید انجام شود انجام دهد: از حریم شخصی مردم به صورت آنلاین محافظت کنید.

تصویر برجسته توسط Birgit Böllinger.

Glyn Moody

Glyn Moody یک روزنامه نگار آزاد است که در مورد حریم خصوصی ، نظارت ، حقوق دیجیتال ، متن باز ، کپی رایت ، حق ثبت اختراعات و موضوعات کلی سیاست مربوط به فناوری دیجیتال می نویسد و صحبت می کند. وی شروع به پوشش استفاده از مشاغل اینترنت در سال 1994 كرد و اولین ویژگی اصلی را در مورد لینوكس نوشت ، كه در اوت 1997 در Wired ظاهر شد. كتاب وی با نام "Rebel Code" اولین و تنها تاریخ كامل در مورد ظهور منبع آزاد است. ، در حالی که کار بعدی او ، "کد دیجیتال زندگی" ، به بررسی بیوانفورماتیک – تقاطع محاسبات با ژنتیک می پردازد.